"Daar moet eigenlijk nog iemand bij"
“đđŽđŽđŋ đēđŧđ˛đ đ˛đļđ´đ˛đģđšđļđˇđ¸ đģđŧđ´ đļđ˛đēđŽđģđą đ¯đļđˇ.”
Dat kan, maar wat moet die extra medewerker precies oplossen? Die vraag zou ik als eerste stellen. Ik las een interessant artikel over de Staat van het mkb 2026.
Over productiviteit, doorgroeien en de kansen voor ondernemers. Productiviteit klinkt al snel als iets voor economen. Terwijl het volgens mij gewoon begint op de werkvloer. Hoeveel tijd ben je kwijt aan dingen die steeds opnieuw misgaan? Aan wachten op een besluit? Aan werk waarvan niemand precies weet wie het oppakt? En hoeveel loopt er vast omdat de ondernemer đŧđđ˛đŋđŽđš đđ˛đšđŗ đļđ˛đđ đđŽđģ đēđŧđ˛đ đđļđģđąđ˛đģ?
Dan kun je iemand aannemen. Maar als die vervolgens ook voor iedere beslissing bij jou staat, heb je het zelf misschien nóg drukker. Volgens mij zit daar bij veel bedrijven ruimte voor verbetering.
đđđļđąđ˛đšđļđˇđ¸đ˛ đŽđŗđđŊđŋđŽđ¸đ˛đģ.
Weten aan welke opdrachten je verdient. Verantwoordelijkheid durven geven. En ook eens besluiten waar je mee stopt. Dat klinkt niet spectaculair. Maar probeer het maar eens consequent vol te houden als de telefoon gaat, de planning uitloopt en een klant tussendoor iets nodig heeft.
Juist dan verdwijnen die goede afspraken vaak als eerste. Ik snap dat wel. Alleen: zolang je het blijft oplossen door zelf een tandje bij te zetten, đ¯đšđļđˇđŗđ đĩđ˛đ đ¯đ˛đąđŋđļđˇđŗ đŧđŊ đˇđŧđ đšđ˛đđģđ˛đģ.
Voor mij begint slimmer werken daarom met de vraag: waarom kost iets ons steeds zoveel tijd, en wat gaan we daar nu echt aan veranderen?
Benieuwd: đđŽđ đđŧđ đ˛đŋ đļđģ đˇđŧđđ đ¯đ˛đąđŋđļđˇđŗ đ¯đ˛đđ˛đŋ đ´đ˛đŋđ˛đ´đ˛đšđą đēđŧđ˛đđ˛đģ đđļđˇđģ đóóđŋđąđŽđ đˇđ˛ đąđ˛ đđŧđšđ´đ˛đģđąđ˛ đēđ˛đąđ˛đđ˛đŋđ¸đ˛đŋ đŽđŽđģđģđ˛đ˛đēđ?
